[rafirunner]

Pamiętam jeszcze te momenty sprzed lat,kiedy stawiałem swój pierwszy domek.Maraton obfitujący we wzloty I upadki,poczucia triumfu oraz frustracji.Ale teraz,stojąc przed nim,poczuwam dumny uśmiech.Sercem moim jest on.Po latach pragnien,począwszy od pierwszej rysunkowej notatki,a skończywszy na ostre słowa murarza,"mamy drobnostkę!".Budując,niezmiennie uczysz się sam siebie- cierpliwości I determinacji.